Home...

We vliegen al weer boven Ierland als wij wakker worden gemaakt voor het ontbijtje. Petra en ik ruilen steevast allerlei zaken met elkaar omdat zij niet echt alles lust maar dan ieder geval nog iets te eten heeft. Na een tijdje gaan we ons opmaken voor de landing en om 07:05 maken wederom een harde touchdown op de Polderbaan. Daarna is het nog een dikke 20/25 minuten taxien en dan kunnen we eindelijk de benen strekken tijdens onze wandeling naar de paspoortcontrole. De paspoortcontrole gaat snel, echter het wachten op de koffers gaat dik 40 minuten duren want er schijnen wat technische problemen achter de schermen te zijn. Nadat we dan uiteindelijk de koffers hebben gaan we apart door de douane met 2 koffers om niet echt in de gaten te lopen want zo te zien houdt de douane vandaag steekproeven. Ongehinderd kunnen wij doorlopen naar de aankomsthal en daar aangekomen bel ik naar onze taxichauffeur dat wij eraan komen. Hijzelf is ook nog onderweg dus wij lopen op ons gemak naar het meetingpoint (onder dat grote Panasonic-scherm) waar wij altijd met hem afspreken.

Na een kleine 15 min komt Hans aanrijden en hij gooit vaardig de koffers achterin de Vito. Gezellig babbelend met hem over onze vakantie zoeven wij over de A4 en om exact 08:30 staan wij weer voor de deur van onze eigen condo. We bedanken Hans voor de rit en hij bedankt ons voor de klandizie. Nadat de koffers naar boven zijn gesjouwd zetten we gauw een kopje thee en ploffen neer op de bank, en dan is onze 14e trip naar Orlando toch echt ten einde.

Nu is het uitkijken naar September, het worden 3 lange maanden...

Groetjes & tot de volgende weblog Pieter & Petra

It's time to leave...

Om 06:30 gaat de wekkerradio en dan is het dus helaas alweer onze laatste dag in Kissimmee. Jammer genoeg geen 'morning swim' vandaag maar natuurlijk gaan we wel nog even genieten van geroosterd brood en fruitsalade. Als we de boel netjes afgewassen en opgeruimd hebben check ik nog even de site van United maar kom er nog steeds niet op. Op Nu.nl zie ik ook een bericht dat er bij United dus 'serious problems' zijn, dus dat belooft straks op het vliegveld nog leuk te gaan worden...

De koffers hebben we gisteravond al naar beneden gebracht dus hoeven nu niet echt te sjouwen en hoeven alleen nog even de banden erom heen te doen. We hebben nog tijd zat en ik maak buiten nog even een paar fotos van onze "Subby" speciaal voor de USA-car freaks die deze blog volgen :-)

Om even na 10:00 zetten we de koffers bij de auto voor de bekende foto en als ze even later ingeladen zijn rijden we vd laatste keer weg van 3163 Yellow Lantana Lane. In Celebration pak ik de Tollroad 417 richting MCO en het is voor mij een feest om na elk tolpoortje het gas er even vol op te gooien en te genieten van het geluid van de 5.7 V8 die 5000+ Rpm draait. Overigens geeft de boordcomputer een gem verbruik aan van 1 op 2,5 dus niet echt een energiezuinige actie van mij. Maar ja, ik mocht hem tenslotte met een lege tank terug brengen, dus.. ;-)


Met een klein halfuurtje zijn we bij de Car-Rental-Return. De Alamo-Medewerker doet ff een check van de auto en vraagt ( zoals gewoonlijk ) "Did you like the car ?" en ik dat met een brede glimlach bevestigen natuurlijk. Nadat ik het nul-ticket heb ontvangen loop ik naar de achterkant van "Subby" en daar heeft Petra inmiddels al een bagagekruier aangeschoten en die is al druk bezig om onze koffers uit de auto te halen en op een karretje te zetten. De beste man brengt ons keurig naar de incheckbalie van United en weegt ook onze koffers nog even, maar wij wisten toch al dat wij gisteravond goed ons huiswerk hebben gedaan, dus er zijn geen problemen met/over het gewicht. Inchecken gaat, ondanks de berichten op internet, van een leien dakje en daarna gaan we meteen door naar de security check want we zijn toch wel een beetje aan de late kant. Nadat we de hele heisa achter de rug hebben en ook al onze handbagage en aanverwante artikelen bijelkaar hebben gegraaid gaan we een bezoek brengen aan de foodcourt. Helaas zit hier geen Starbucks dus gaan we maar voor een O-J en een lekkere muffin. Als we op een gegeven moment naar buiten kijken zien we nogal wat consternatie bij een toestel van US Airways en er rijden ook allerlei 'emergency vehicles' naar toe. Even later vertrekken ze weer allemaal dus het zal wel loos alarm zijn geweest...


Even later doe ik aan de balie bij de gate een poging om voor upgrade in aanmerking te komen. Er zijn zowaar 3 seats beschikbaar in Business Class, echter wij komen nog wel tot boardingtime op de 'stand-by list' te staan, dit voor het geval dat er nog 'hogeren in rang' op komen dagen. We hebben nog een kwartier dus we houden goede hoop. Of de duvel er mee speelt, we hebben nog maar 3 minuten te gaan als er opeens 2 Goldmembers zich melden aan de balie dus is er voor ons maar 1 Business Class-seat beschikbaar. Ik overleg even met Petra of zij de 2hour flight alleen in de Business Class vliegen terwijl ik wel 'gewoon' EconomyPlus vlieg, maar ze besluit om toch maar met mij EconomyPlus te gaan want samen reizen is toch wel zo gezellig. Natuurlijk mogen we dan nog steeds Premier-boarden en vinden het aan boord gaan via de Red Carpet inmiddels al gewoontjes te vinden, het went snel zullen we maar zeggen. Wij zijn dus bijna als eerste aan boord en als we gesetteld zijn op 22J en 22K vermaken wij ons prima met aanschouwen van de na ons komende passagiers. Vooral de first-time-flyers zijn altijd successnummers bij ons.

Wij vertrekken op schematijd echter na een tijdje taxien zijn wij weer op het platform aangekomen waar we net zijn ingestapt. We krijgen van de lady-captain te horen dat het toestel verkeerd om beladen is, De containers vd linkerkant staan rechts en andersom waardoor het toestel uit balans is. Midden op het platform worden de zaken vakkundig & snel omgewisseld en met een kleine 20 min vertraging zijn we weer op weg naar de startbaan en komen nog even in de wachtrij alvorens we daadwerkelijk de lucht in gaan.

Na een vlucht van exact 2 uur maken we een echt keiharde touchdown op Washington-Dulles. Als we uit de gate komen gaan we eerst even kijken bij welke gate wij ons straks moeten melden. Dat blijkt helemaal makkelijk te zijn, we vertrekken van dezelfde gate met ook nog hetzelfde toestel. Zoals gewoonlijk willen wij gaan eten bij Tidewater Landing, naar als wij daar aankomen blijkt het echt megadruk te zijn en er staat ook buiten een aardige rij. We besluiten om dan maar een broodje te halen bij Subway en dit lekker bij de gate op te eten. Als na een tijdje de balie opengaat probeer ik ook hier of er een free-upgrade mogelijk is, maar er zijn a lot of 1k members voor mij voor een beperkt aantal stoelen dus helaas...

De rest van de wachttijd vermaken wij ons, dankzij het 'complimentary-internet', prima met de notebook en iPad. Op een gegeven moment kijk ik naar buiten en zie dat er bij 'ons' toestel een aantal banden van het landingsgestel worden vervangen, Het was dus blijkbaar echt wel een 'rough landing'.

Als het boarden begint zijn we dankzij onze Silver Membership weer lekker snel aan boord. We vertrekken 'on time' en als we eenmaal in de lucht zitten horen we dat de vluchttijd 7 uur en 4 minuten zal gaan bedragen dus da's een makkie. Wij maken het onszelf lekker gemakkelijk en kijken wat film totdat het tijd is voor de overbekende "Chicken or Pasta-question". Wij gaan voor de chicken en de maaltijden staan nog niet op de klaptafeltjes of we krijgen flinke turbulentie. Zelfs de flight-attendants moeten terug naar hun zitplaatsen, en wij moeten echt het bakje met de maaltijd in onze handen houden want anders gaat het flink mis. Desondanks lukt het ons om gewoon zonder knoeien door te eten, maar het is wel een aparte ervaring. Na dit culinaire 'hoogstandje' doen we de stoelen achterover en kijken weer een film totdat de cabineverlichting wordt gedimd en besluiten om ook maar eens een oogje dicht te doen. Dankzij de zeer warme cabine temperatuur (nog nooit meegemaakt tijdens een nachtvlucht) slapen we prima, af en toe worden we wakker door turbulentie maar slapen vrij snel weer in...

Groetjes, Pieter & Petra

For she's a jolly good fellow...

Vandaag is Petra jarig en is 49 lentes jong geworden en nadat ik haar uitvoerig heb geknuffeld mag zij zeggen hoe zij de dag wil gaan doorbrengen. Ze wil zo'n dag waarnaar je verlangt als je thuis bent en dan graag even in Orlando zou willen zijn en wat je dan zou gaan doen. Zo gezegd zo gedaan, want het is toch tenslotte haar dag nietwaar ?

Voor het ontbijt wil ze naar Ponderosa, want daar hebben ze zo'n echt amerikaans "all-u-can-eat" ontbijtbuffet. Als we daar dan aankomen is het niet echt druk en kunnen zowaar ook nog vlak voor de deur parkeren, op zich fijn want dan kunnen we straks zo de auto inrollen ;-) Het ontbijt is, zoals gewoonlijk, weer prima voor elkaar en we lopen ieder wel een paar keer naar het buffet om weer wat te halen. En omdat het haar verjaardag is, neemt ze als 'toetje' nog een ijsje.

Inderdaad rollen we bommetjevol naar buiten en zijn dus blij dat we een parkeerplek voor de deur hebben. We gaan op weg naar Florida Mall want daar wil Petra weer een schoonheids- en verwenbehandeling laten doen bij Camilla Day Spa. Ik besluit om ook eens gek te doen en tracteer mezelf op een relaxmassage van 20 min., echt heerlijk. Aangezien Petra dr behandeling veel langer duurt ga ik maar buiten voor de winkel op een comfortabele bank zitten en mbv de gratis wifi van de naastgelegen Starbucks ga ik lekker surfen en chatten.


Als Petra eenmaal ook weer naar buiten komt maken we een rondwandeling door de mall en bezoeken uiteraard ook onze favoriete winkels. Jammer genoeg is de Disney Store nog steeds gesloten ivm een verbouwing Uiteindelijk komen we weer uit bij Macy's, want daar starten wij altijd onze 'route' door de Florida Mall. We gaan terug naar de auto en rijden naar de Premium Outlets. Het is inmiddels al dik lunchtijd maar aangezien we nog steeds vol zitten van de "all-u-can-eat" van vanmorgen houden wij het maar bij een 'bakkie' (wel met een plak cake erbij) bij Starbucks. Ook hier doen wij even een rondje langs onze favoriete winkels zoals Tommy Hilfiger, Nike, Reebok en niet te vergeten de Disney Outlet Store. Als we na een tijdje weer in de parkeergarage lopen moeten we toch wel lachen om het supersized formaat van "Subby" die weer eens giganties uitsteekt met zijn/haar achterkant.


Wij rijden op ons gemak via de SR535 en vervolgens de Hwy192 terug naar Encantada. Thuis aangekomen doen we eerst nog even een 'quick-swim' en daarna gaan we helaas de koffers tevoorschijn moeten halen en alvast een en ander inpakken. De tijd vliegt en voor we het weten is het tijd voor het volgende en laatste onderdeel van Petra dr verjaardag, een 'diner' bij Cracker Barrel. We worden daar hartelijk ontvangen door Shirley en nadat wij naar een tafel zijn gebracht wordt Petra uitgebreid gefeliciteerd. Ook het management en een aantal collegae van Shirley komen Petra feliciteren en als we van Shirley horen dat ons diner vanavond "on the house" is zijn we aangenaam verrast. Even later zitten we te genieten van allerlei lekkers 'country-style'.


Na het toetje en de koffie is het toch echt tijd om afscheid te nemen van Shirley en collegae en met een "See you in September" worden we uitgezwaaid. Op de terugweg maken we nog een laatste stop bij PUBLIX voor de laatste kleine dingetjes. Terug in de townhome gaan we verder met het inpakken en wegen van de koffers en onze nieuw aangeschafte kofferweegschaal werkt prima. We moeten moeten wel e.e.a. verschuiven over de 4 koffers, maar na een tijdje hebben we alles toch wel goed verdeeld en zullen geen problemen gaan ondervinden bij de incheck morgen. Het is best wel een vermoeidende bezigheid geweest en gaan dus nog even buiten zitten bij de pool en genieten nog even van de ondergaande zon.


Het is nog best benauwd buiten dus ploffen we binnen op de bank met een flink glas limononade en kijken nog wat TV. Ook probeer ik nog onze status te checken op de site van United maar deze is 'due to technical problems' uit de lucht. Omdat we morgen vroeg op moeten vertrekken we niet al te laat naar de masterbedroom en praten alvorens we gaan slapen nog even lekker na over vandaag.
Petra kijkt terug op een leuke verjaardag en ze weet nu al te vertellen wat ze volgend jaar met dr verjaardag wil... ;-)

Dan gaat toch echt maar het licht uit....

Groetjes, Pieter & Petra

Hot 'n cold...

Ondanks dat ik erg moe was heb ik de afgelopen nacht slecht geslapen omdat ik me niet zo lekker voelde. Waarschijnlijk heb ik gisteravond kou gevat toen ik op de bank zat nadat we zo natgeregend waren. Op die plek voel je namelijk zeer sterk de luchtstroom van de airco uit het plafond. Gelukkig zit er weer leven in onze telefoonlijn en ook de lampjes op de modems knipperen weer als vanouds dus kunnen we gelukkig onze mail weer lezen. Ik sla de 'morning-swim' vandaag maar over maar mn ontbijtje met toastbrood en de verse fruitsalade laat ik uiteraard niet aan mn neus voorbijgaan ;-)

Voor vandaag hebben we Epcot op het programma staan, en volgens de TV belooft het vandaag een 'very hot day' te gaan worden met een temperatuur van 105F ( 40,5 C. ). Dat weerhoudt ons niet om te gaan en voorzien van extra flesjes water in de rugzak gaan we op weg. Op het parkeerterrein van Epcot staan we vrij ver vooraan dus kunnen lopend naar de ingang. De drukte aan de ingang valt ook mee en zijn dan ook meteen aan de beurt bij de 'security-check'. we lopen eerst maar naar Electric Umbrella want we hebben wel trek in een 'bakkie'. Na de koffie gaan we op pad, op dit moment wordt er in Epcot weer het jaarlijkse Epcot® International Flower & Garden Festival gehouden en is er veel moois op het gebied van tuinieren te zien. Het is echt onwijs warm en met regelmaat doen we dan ook een binnenattractie om even wat verkoeling te krijgen en meteen wat water te drinken.

.. Klik op de foto's (ook de grotere) voor een (nog) grotere weergave ..
Op een gegeven moment krijgen wij toch echt veel last van de warmte en aangezien ik me nog steeds niet echt lekker voel besluiten we om terug te gaan naar de auto. Onderweg naar de auto overleggen we wat we nu zullen gaan doen en Petra wil eigenlijk nog even kijken in DownTown Disney. Op zich een goed plan dus rijden daar gelijk naar toe. In de koele DisneyStore is het prima uit te houden en na een tijdje rondgekeken te hebben vinden we het tijd worden voor een ijsje. We wagen weer een poging bij Ghirardelli en daar is het zowaar niet echt druk dus daar zijn we wel blij om. Hier binnen staat de airco met recht ijskoud dus zoeken we buiten een lekker plekje in de schaduw om van ons 'ijsje' te genieten.

.. Klik op de foto voor een grotere weergave ..
We blijven nog een tijdje zitten in de schaduw en daarna rijden we door naar Toys r Us om daar nog even te kijken voor een paar dingetjes voor Lindsay-Jane. Helaas kunnen we niets leuks vinden en dan hebben we toch ook wel zin om weer een duik te gaan nemen. Op de terugweg maken we nog even een 'shopping-pitstop' bij de Lake Buena Vista Outlets en vlak bij huis ook nog even bij de PUBLIX om 2 SunPasses te halen. Daarna rijden wij in een recordtijd terug naar de townhome en als we eenmaal weer in de pool liggen is het echt genieten en ik knap er zowaar aardig van op.

Voor ons 'evening-dinner' rijden we aan het begin van de avond naar Longhorn Steakhouse hier lekker dichtbij aan de Hwy 192.
Natuurlijk gaan we weer voor de Outlaw Ribeye, maar ik besluit om deze keer ipv een 'large beer' maar een 'large beverage' te nemen. Zal wel te maken hebben met het feit dat ik me niet zo lekker heb gevoeld...

.. Klik op de foto's voor een grotere weergave ..
We sluiten het dinner af met een 'big mug of coffee' en overleggen of we nog ergens heen zullen gaan, maar zijn het er samen over eens dat we maar weer eens een lekker avondje 'bankhangen' moeten gaan doen. En de laatste activieit voor vandaag is natuurlijk de foto maken van de zaken die we vandaag aangeschaft hebben :

.. Klik op de foto voor een grotere weergave ..


Groetjes, Pieter & Petra